Kładzenie glazury samodzielnie czy z pomocą glazurnika?

Układanie glazury nie zawsze wymaga pomocy specjalisty, choć wielu się na nią decyduje. Kafelkowanie to tylko z pozoru prosta czynność. Wcześniej należy odpowiednio przygotować powierzchnię, wyrównać ją, wybrać płytki, sposób ich układania. Kiedy więc układać glazurę samodzielnie, a kiedy lepiej skorzystać z pomocy fachowca?

Ceny usług glazurniczych w Polsce

Osoby, które decydują się na samodzielne układanie płytek, chcą zazwyczaj zaoszczędzić. Wystarczy sprawdzić, jakie są koszty skorzystania z pomocy specjalisty. Cennik usług glazurniczych przybliża Glazurnik-Katowice.pl, stawki uzależnione są od stopnia skomplikowania prac i od lokalizacji. W dużych miastach prace glazurnika wyceniane są wysoko. Z tego względu niektórzy decydują się na korzystanie z poradników internetowych i samodzielne kafelkowanie.

Średni koszt pracy glazurnika w 2024 roku waha się od 60 do 120 zł za metr kwadratowy, w zależności od regionu kraju. Do tego dochodzą materiały – klej, fuga, listwy wykończeniowe. W przypadku pomieszczeń o nietypowym kształcie lub przy użyciu dużego formatu płytek (powyżej 60×60 cm) stawki mogą wzrosnąć o 30-40%. Osobne koszty wiążą się ze skuciem starej glazury, wyrównaniem ścian czy przygotowaniem hydroizolacji w strefach mokrych. Samodzielne ułożenie płytek eliminuje wydatek na robociznę, który często stanowi połowę całkowitego kosztu remontu łazienki czy kuchni.

Kafelkowanie samodzielne – niezbędna wiedza

Układanie glazury wydaje się proste, jeśli ogląda się gotowe filmiki w internecie. Okazuje się, że wcale nie jest to takie łatwe. Konieczne będzie zaopatrzenie się w wiele rzeczy, nie tylko w same płytki. Trzeba kupić klej do kafelków, emulsję do gruntowania, zaprawę do spoinowania, fugę, pacę, ściągacz gumowy, miarę, poziomicę, krzyżyki dystansowe. Przyda się też maszynka do cięcia płytek, młotek gumowy, szczypce, sznur pomiarowy.

Przygotowanie podłoża pod glazurę

Na wstępie należy przygotować powierzchnię, na której mają być położone płytki. Obowiązkowo trzeba ją oczyścić z kurzu i umyć. Dopiero potem nakłada się na nią emulsję do gruntowania. Niektóre podłoża mogą być wyjątkowo nierówne lub popękane. Tak zdarza się w mieszkaniach z rynku wtórnego. Wtedy trzeba zastosować wylewkę samopoziomującą. Więcej prac do wykonania jest wtedy, kiedy trzeba skuć stare płytki.

W przypadku ścian w łazience lub natrysku wymagane jest dodatkowo wykonanie hydroizolacji elastycznej. Nanosi się ją pędzlem lub wałkiem w dwóch warstwach, zachowując przerwy na schnięcie. Hydroizolacja zapobiega przenikaniu wilgoci do ścian i chroni przed rozwojem pleśni. Pomijanie tego etapu to jeden z najczęstszych błędów popełnianych przez osoby układające glazurę po raz pierwszy.

Planowanie rozmieszczenia płytek

Kolejnym krokiem jest dopasowanie płytek do podłoża. Najpierw lepiej ułożyć je „testowo”, czyli bez klejenia, żeby sprawdzić, jak będą one wyglądały. Trzeba też wybrać sposób układania płytek, a tych nie brakuje. Niektórzy decydują się na skomplikowane techniki, które oryginalnie prezentują się na ścianach. Następna czynność to już układanie płytek i fugowanie.

Przed przystąpieniem do klejenia warto wyznaczyć punkt centralny pomieszczenia lub ściany, od którego rozpocznie się układanie. Dzięki temu uniknie się wąskich pasków przyciętych płytek przy krawędziach – jeśli dociętki będą konieczne, powinny być symetryczne i szersze niż 5 cm. W przypadku wzorów geometrycznych lub płytek z dekoracjami układ należy zaplanować na papierze milimetrowym, uwzględniając położenie mebli, grzejników i przyborów sanitarnych.

Najczęstsze błędy podczas samodzielnego układania

Do typowych problemów należy nierównomierne rozprowadzenie kleju, co prowadzi do pustych przestrzeni pod płytkami. Takie miejsca łatwo pękają pod obciążeniem. Innym błędem jest zbyt szybkie fugowanie – klej powinien schnąć minimum 24 godziny, w przeciwnym razie płytki mogą się przesunąć. Osoby bez doświadczenia często nie zachowują jednakowej szerokości spoin, co widać szczególnie przy dużych formatach. Użycie systemy poziomującego (klipsów i klinów) może ten problem zminimalizować, ale wymaga zakupu dodatkowego zestawu.

Kafelkowanie z pomocą glazurnika

Układanie płytek przez fachowca może w znaczny sposób przyspieszyć remont. Specjalista szybko położy kafelki i zrobi to w sposób profesjonalny. Przygotuje odpowiednio podłoże i wyrówna je. Fachowcy nie muszą już kupować żadnego sprzętu, ponieważ we wszystko są wyposażeni. Nie ma więc potrzeby, by szukać maszyn do cięcia płytek. Glazurnik może też bez problemu opłytkować trudno dostępne miejsca lub brodziki czy wanny. Wie też, jak położyć kafelki w inny sposób niż pionowy. Nie będzie miał problemu z utworzeniem mozaiki na ścianie.

Profesjonalista dysponuje sprzętem wysokiej klasy – elektrycznymi przecinarkami z chłodzeniem wodnym, wiertłami diamentowymi do otworów pod gniazdka, laserowym poziomem. Dzięki temu możliwe jest precyzyjne cięcie pod kątem 45 stopni na narożnikach, co eliminuje potrzebę stosowania plastikowych listew. Doświadczony glazurnik potrafi też dobrać odpowiedni rodzaj kleju do specyficznych warunków – na ogrzewanie podłogowe, na trudne podłoża typu OSB czy karton-gips w pomieszczeniach mokrych.

Zatrudnienie fachowca daje również gwarancję na wykonane prace. Jeśli po kilku miesiącach płytka pęknie lub odpryśnie fuga, glazurnik zobowiązany jest do nieodpłatnej naprawy. W przypadku samodzielnego układania wszelkie błędy i ich skutki obciążają tylko właściciela mieszkania. Warto również pamiętać, że przy kompleksowym wyposażeniu łazienki glazurnik może skoordynować prace z hydraulikiem i elektrykiem, zapewniając prawidłową kolejność montażu instalacji.

Jak wybrać dobrego glazurnika?

Wybór dobrego fachowca nie jest taki prosty. Charakterystyczne dla profesjonalistów są odległe terminy. Jeśli na swoją kolej trzeba poczekać, oznacza to, że glazurnik ma ręce pełne roboty, co może sugerować, że jest dobry w swoim fachu i ma w tej branży spore doświadczenie. Warto kierować się także opiniami znajomych lub tymi dostępnymi w internecie. Nie brakuje osób, które chętnie podzielą się swoimi doświadczeniami, szczególnie kiedy były one złe.

Weryfikacja kompetencji i portfolio

Przed podpisaniem umowy warto poprosić o zdjęcia wcześniejszych realizacji. Glazurnik powinien mieć przygotowane portfolio z przykładami prac – najlepiej takich, które wykonał samodzielnie, a nie te pobrane z internetu. Dobrym rozwiązaniem jest też odwiedzenie aktualnej budowy, na której pracuje specjalista. Można wtedy ocenić jakość wykonania na żywo oraz sprawdzić, czy przestrzega terminów.

Istotne pytania podczas rozmowy z glazurnikiem to:

• Ile lat doświadczenia ma w branży i czy specjalizuje się w konkretnym typie płytek (gresu, kamienia naturalnego, mozaiki)
• Czy posiada ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej
• Jaki rodzaj kleju i fugi proponuje do danego projektu
• Czy w cenie mieszczą się prace przygotowawcze (gruntowanie, wyrównanie) i po sobie sprząta
• Jaką gwarancję udziela na wykonane prace

Umowa i warunki współpracy

Wszystkie ustalenia powinny znaleźć się w pisemnej umowie. Dokument powinien zawierać szczegółowy zakres prac, termin realizacji, kwotę wynagrodzenia oraz warunki płatności. Dobrą praktyką jest ustalenie rat płatności powiązanych z etapami prac – na przykład 30% zaliczki, 40% po ułożeniu płytek, 30% po fugowaniu i odbiorze. Unikaj fachowców żądających pełnej zapłaty z góry.

Warto również sprawdzić, czy glazurnik wystawia faktury i czy rozlicza się legalnie. Zatrudnienie osoby pracującej „na czarno” może się wiązać z problemami w przypadku konieczności reklamacji oraz uniemożliwia odliczenie kosztów remontu od podatku (w przypadku wynajmu nieruchomości). Profesjonalny glazurnik bez problemu przedstawi numer NIP i zaproponuje oficjalną formę rozliczenia.